Είναι μια μυολειτουργική διαταραχή ομιλίας η οποία σχετίζεται με νευρομυικές αδυναμίες, παραλύσεις ή έλλειψη συντονισμού των μυών που απαιτούνται για την παραγωγή λόγου. Ο λόγος του παιδιού μπορεί να χαρακτηριστεί από ακαταληπτός ή παραμορφωμένος. Υπάρχουν πολύ τύποι δυσαρθρίας, οι οποίοι είναι είτε με σπαστικότητα ή υποτονικότητα και η υπερινικότητα. Επηρεάζουν την αναπνοή, τη φώνηση, την αντήχηση, την άρθρωση, και τη προσωδία. Η δυσαρθρία μπορει να είναι ελαφριά, μέτρια ή σοβαρή.