Οι διαταραχές φωνής επηρεάζουν την ικανότητα ορθής ομιλίας. Αυτές οι διαταραχές μπορεί να σχετίζονται με λαρυγγίτιδα, με παράλυση φωνητικών χορδών, και λόγω νευρολογικών δυσλειτουργιών που σχετίζονται με τις φωνητικές χορδές. Η φωνή μπορεί να χαρακτηριστεί από τρέμουλο, βραχνάδα και από αστάθεια. Πολλές φορές υπάρχει αίσθημα ενός κόμπου στο λαιμό ή πόνου.

Υπάρχουν κατηγορίες διαταραχών φωνής: χωρίζονται σε οργανικές και σε

Συγκεκριμένα μπορεί να είναι κατασκευαστικές ανωμαλίες εκ γενετής( υπερωϊοσχιστία, στένωση φωνητικής οδού ή επίκτητες( ταυτισμός- κάκωση του λάρυγγα). Ακόμη μπορεί να είναι Νευρογενείς, όπως παραλύσεις0περέσεις του άνω ή κάτω λαρυγγικού νεύρου, μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο, δυσπραξία/απραξία, σπασμωδική δυσφωνία, λόγω εκφυλιστικών νόσων(πάρκινσον). Επίσης, προκύπτουν από διαταραχές του θυροειδή, καθυστέρηση σεξουαλικής ανάπτυξης στα αγόρια, επιπτώσεις φαρμακευτικών θεραπειών. Άλλες διαταραχές φωνής σχετίζονται με λαρυγγικές ασθένειες(καλοήθης ή κακοήθης νεόπλασμα), αυτοάνοσα νοσήματα, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, χρόνια ή οξεία λαρυγγίτιδα.

Ενώ οι λειτουργικές διαταραχές φωνής χωρίζονται σε υπερλειτουργικές και ψυχογενείς:
Συγκεκριμένα στις υπερλειρτουργικές προκύπτουν δυσφωνία μυϊκής τάσης που δεν παρουσιάζει αλλαγές στην περιοχή του λάρυγγα, ακατάλληλος τρόπος διαχείρισης της μυϊκής έντασης και δυσφωνία μυϊκής τάσης που οδηγεί σε αλλαγές στην περιοχή του λάρυγγα ( φωνητικά οζίδια, οίδημα, πολύποδες, χρόνια λαρυγγίτιδα).

Άτομα που εργάζονται σε θορυβώδη ή τοξικά για τη φωνή περιβάλλοντα ή άτομα που κάνουν κατάχρηση φωνής είναι οι ομάδες υψηλού κινδύνου, όπως εκπαιδευτικοί, κομμωτές, οικοδόμοι, ιερείς, ηθοποιοί, τραγουδιστές, ψάλτες κ.ά.

Οι ψυχογενείς αιτίες διαταραχών φωνής Οι ψυχογενείς αιτίες, σχετίζονται με το άγχος, την αφωνία και την δυσφωνία, την ηβηφωνία, καθώς και τη φωνή τρανς ατόμων.